عسل

عسل ماده اى بسیار مقوى است كه به راحتى مى تواند جایگزین غذا باشد به
ویژه براى كسانى كه به دلیل ضعف شدید ناشى از بیمارى هاى سخت و یا دوران
نقاهت پس از آن قادر به بلع غذا نباشند.
عسل حاوى قندهاى طبیعى (یا به
عبارتى از پیش هضم شده)، ویتامین هاى گروه B و C، آهن، منیزیم، كلسیم،
سدیم، سیلیس، منگنز و پتاسیم است.
قند موجود در عسل منبع انرژى بى ضررى
است كه تاثیرات آرامبخش نیز دارد زیرا موجب تحریك تولید سروتونین در مغز
مى شود.
سروتونین ماده اى است كه فعالیت مغز را كندتر كرده و احساس آرامش
و تمایل به خواب را افزایش مى دهد و از این طریق مى تواند موجب تخفیف
یافتن سردردها، دردهاى عصبى و درد آرتروز شود.
عسل همچنین خاصیت خلط آور دارد. سال ها است كه از این خاصیت عسل براى
درمان سرفه و سرماخوردگى استفاده مى شود.
مخلوط آب لیموترش یا سركه با عسل
شربتى فوق العاده براى درمان سرفه است و مخلوط عسل، آب لیموترش و آب جوش
یا ... نیز درمانى شگفت انگیز و مشهور براى سرماخوردگى ها و تب است.
عسل شیرین كننده اى مناسب براى اغلب جوشانده ها و نیز واسطه اى خوش
طعم براى صرف گیاهان دارویى است. یك قاشق چایخورى ترخان خرد شده تازه با
عسل براى بهبود سرفه، برونشیت و آسم مفید است.
این ماده مغذى درمانى سریع
براى احتقان، سرماخوردگى و سینوزیت فراهم مى آورد و بهبود دهنده انواع تب
و تب یونجه است.
عسل داراى خواص ضدعفونى كننده است. این ماده طبیعى ضدعفونى كننده اى
چنان قوى است كه مصرف آن مى تواند مقاومت بدن را در برابر عفونت هایى از
قبیل سالمونلا، تیفوئید، وبا و ذات الریه افزایش دهد و براى درمان اسهال
هاى عفونى و تهوع مفید است.
تحقیقات علمى نشان مى دهند مصرف عسل با از بین
بردن ارگانیسم هایى كه موجب بروز اسهال هاى خونى مى شوند در درمان آن موثر
است و سازمان بهداشت جهانى نیز این تحقیقات را مورد تایید قرار داده و
استفاده از عسل هنگام بروز اسهال هاى عفونى را به مسافران توصیه مى كند.
تا قبل از جنگ جهانى اول اغلب از عسل براى ضدعفونى كردن زخم ها و سرعت
بخشیدن به بهبود آنها استفاده مى شد.
همچنین تهیه دهانشویه از عسل مى
تواند زخم هاى دهانى را ضدعفونى كرده و بهبود آنها را سرعت بخشد.
از آنجا
كه عسل آب را به خود جذب مى كند عفونت ها و سموم موجود در زخم ها را جذب
كرده و استفاده از آن به عنوان ماسك موجب سرباز كردن آكنه و جوش هاى صورت
مى شود. عسل به درمان و بهبود سریعتر سوختگى ها نیز كمك مى كند.
در مصر باستان عسل به دلیل ویژگى ها و خواص درمانى آن از جایگاه ویژه
اى برخوردار بوده است. در كتاب اسمیت پاپیروس، پزشك مصرى، كه از سال هاى
۲۶۰۰ تا ۲۲۰۰ قبل از میلاد مسیح باقى مانده است ۵۰۰ بار از عسل نام برده
شده و از آن براى درمان زخم ها، سرفه و تب سود مى برده اند.
به دلیل خاصیت آرامبخشى عسل به افرادى كه از مشكل بى خوابى رنج مى
برند توصیه مى شود قبل از رفتن به رختخواب یك قاشق چایخورى عسل میل كنند.
از وبلاگ :گیاهان دارویی
:: موضوعات مرتبط:
غذاهاي بهشتي